بلاگبه‌روز 2026-11-16

هاست Docker اوکیه؛ کانتینرها دروغ می‌گن (CVE-2026-98432)

هاست برای CVE-2026-98432 «اوکی» بود؛ ۱۹ از ۲۰ کانتینر هنوز MPTCP روشن داشتند — حتی DNS داخلی Docker روی 127.0.0.11.

نویسنده محمدپویا قورچیانیقورچیانی

engineeringinfrastructuresecurity

پاسخ مستقیم

اگر CVE-2026-98432 را روی یک هاست Docker با net.mptcp.enabled=0 و DROP کردن SYNهای TCP دارای IPv4 options مهار کرده‌ای، کانتینرهایت احتمالاً هنوز در معرض‌اند. هر دوی این تنظیم‌ها مال یک network namespace هستند و هر کانتینر namespace خودش را دارد. روی هاستی که من سخت کردم، ۱۹ تا از ۲۰ کانتینر هنوز MPTCP روشن داشتند و DNS داخلی Docker توی همه‌شان با MPTCP گوش می‌داد. راه‌حل: همان دو تنظیم را داخل namespace هر کانتینر اعمال کن، برای هر کانتینری که بعداً بالا می‌آید هم تکرارش کن، و DROP شدن را با یک بستهٔ واقعی ثابت کن.

چک حال 🫠

فرض کن درِ لابی قفل است. دوربین سبز است. به خودت می‌گی آفرین، تموم شد.

بعد می‌ری درِ هر واحد را می‌زنی.

نوزده در باز می‌شود. توی آشپزخانهٔ همه‌شان همان هم‌خانه‌ٔ عجیب هنوز دارد تماس جواب می‌دهد: DNS داخلی Docker روی 127.0.0.11، با MPTCP، انگار هیچ‌کس بهش چیزی نگفته.

این همان CVE روی هاست Docker است. هاست کل ساختمان نیست؛ یکی از واحدهاست. کانتینرها بقیهٔ واحدها هستند. راهروی کرنل مشترک است؛ قفل‌ها جدا.

ضمناً از Go 1.24 خیلی از listenerها پیش‌فرض MPTCP را امتحان می‌کنند. dockerd هم با Go نوشته شده. سورپرایز.

باگ، در چهار خط

CVE-2026-98432 یک race در handshake ‏TCP روی IPv4 در کرنل لینوکس است: وقتی درخواست اتصال IP options دارد، کرنل آن‌ها را بدون کپی به سوکت جدید می‌دهد و یک درخواست تکراری روی CPU دیگر می‌تواند بعد از آزاد شدن حافظه همان‌ها را بخواند. همهٔ کرنل‌ها از 4.4 به بعد این باگ را دارند، تیم کرنل و Red Hat امتیاز 9.8 داده‌اند، و Anthropic یک exploit از راه دور با دسترسی root روی سرورهایی که listener از نوع multipath TCP ‏(MPTCP) دارند توصیف کرده.

اینکه کدام توزیع کرنل اصلاح‌شده دارد هر روز عوض می‌شود. در Amen Security — جایی که مسئول تحویل full-stack و عملیات پروداکشن هستم — جدول وضعیت و راه‌حل موقتِ مورد تأیید vendorها را این‌جا نگه می‌داریم: وضعیت پچ CVE-2026-98432 برای Ubuntu، RHEL، Debian، AWS و Proxmox. موقع نوشتن این متن، Ubuntu هنوز کرنل اصلاح‌شده ندارد. این یادداشت دربارهٔ همین فاصله است.

روی هاست چه کار کردم

دو لایه، هر دو ماندگار بعد از ریبوت:

  1. ماشه را بگیر. در سورس کرنل، optionsی که زودتر از موقع آزاد می‌شوند فقط وقتی ذخیره می‌شوند که SYN ورودی واقعاً IPv4 options داشته باشد. پس یک قانون در جدول raw همهٔ SYNهای TCP را که هدر IPv4 آن‌ها از ۲۰ بایت بلندتر است DROP می‌کند. Red Hat و AlmaLinux همین ایده را به‌صورت قانون nftables منتشر کرده‌اند.
  2. مسیر منتشرشده را ببند. net.mptcp.enabled=0 در /etc/sysctl.d/، بعد ری‌استارت سرویس‌هایی که از قبل با MPTCP گوش می‌دادند. برنامه‌های Go از نسخهٔ 1.24 به‌طور پیش‌فرض همین کار را می‌کنند و خودشان به TCP معمولی برمی‌گردند.

ss -lnpM روی هاست خالی برگشت. تمام — یا دست‌کم هاست این‌طور می‌گفت.

کانتینرها چه گفتند

دید هاست به network namespace خودش محدود است. پس مستقیم از هر کانتینر پرسیدم:

Shell
for c in $(docker ps -q); do
  pid=$(docker inspect -f '{{.State.Pid}}' "$c")
  printf '%s mptcp=%s mptcp_listeners=%s\n' \
    "$(docker inspect -f '{{.Name}}' "$c")" \
    "$(nsenter -t "$pid" -n cat /proc/sys/net/mptcp/enabled)" \
    "$(nsenter -t "$pid" -n ss -lnHM | awk '{print $4}' | paste -sd' ' -)"
done

همهٔ کانتینرهایی که روی شبکهٔ Docker بودند جواب دادند mptcp=1. تنها کانتینری که 0 داشت همانی بود که از شبکهٔ خود هاست استفاده می‌کرد. و ستون listenerها توی تک‌تک کانتینرها یک مورد مشترک داشت: 127.0.0.11:<port> — همان DNS resolver داخلی Docker. ‏dockerd با Go نوشته شده، پس این listener را توی هر کانتینری که بالا می‌آورد با MPTCP باز می‌کند. یک object store سازگار با S3 و یک API نوشته‌شده با Go هم با MPTCP گوش می‌دادند.

هیچ‌کدام از این‌ها از اینترنت در دسترس نبود: فقط ۸۰ و ۴۴۳ عمومی بودند، بقیهٔ پورت‌های منتشرشده روی 127.0.0.1 بودند، و قانون هاست بسته‌ها را قبل از forward شدن به کانتینر فیلتر می‌کرد. ولی نگرانی من چیز دیگری بود.

چرا باز هم مهم است: یک کرنل مشترک

کانتینرها کرنل هاست را با هم شریک‌اند. هر پردازه‌ای داخل هر کانتینری می‌تواند با یک setsockopt(IP_OPTIONS) ساده — بدون هیچ capability اضافه — روی درخواست اتصال خودش IP options بگذارد. می‌تواند آن را به loopback خودش بفرستد، جایی که DNS داخلی Docker با MPTCP گوش می‌دهد، یا به کانتینر دیگری روی همان bridge. هیچ‌کدام از این دو مسیر از فایروال هاست رد نمی‌شود: loopback کانتینر داخل namespace خودش است، و وقتی br_netfilter لود نیست، ترافیک بین کانتینرها روی bridge اصلاً از iptables هاست عبور نمی‌کند.

یعنی اگر یک کانتینر وب‌اپ نفوذ می‌خورد، می‌شد با همین باگ کرنل از کانتینر فرار کرد و به هاست رسید. راه‌حل سطح هاست هیچ کمکی به این قضیه نمی‌کرد.

پانچ‌لاین: قفل لابی، آشپزخانه‌ها را قفل نمی‌کند وقتی لوله‌های زیرزمین مشترک است.

راه‌حل: همهٔ namespaceها را سخت کن، الان و بعداً

بدون ری‌استارت هیچ کانتینری. ‏nsenter با ابزارهای خود هاست وارد network namespace هر کانتینر می‌شود، MPTCP را خاموش می‌کند و همان قانون raw را اضافه می‌کند:

Shell
U32='0>>24&0x0F=6:15'
harden() {
  pid=$(docker inspect -f '{{.State.Pid}}' "$1")
  nsenter -t "$pid" -n sysctl -q -w net.mptcp.enabled=0
  nsenter -t "$pid" -n iptables -t raw -C PREROUTING -p tcp --syn -m u32 --u32 "$U32" -j DROP 2>/dev/null ||
    nsenter -t "$pid" -n iptables -t raw -I PREROUTING -p tcp --syn -m u32 --u32 "$U32" -j DROP
}
for c in $(docker ps -q); do harden "$c"; done
docker events --filter type=container --filter event=start --format '{{.Actor.ID}}' |
  while read -r id; do harden "$id"; done

دو خط آخر همان بخشی است که معمولاً جا می‌افتد. هر deploy، هر ری‌استارت بعد از crash یا هر docker compose up -d یک namespace کاملاً تازه می‌سازد که MPTCP در آن دوباره روشن است و قانونی هم ندارد. برای همین این اسکریپت به‌صورت یک سرویس systemd وابسته به Docker اجرا می‌شود (PartOf=docker.service و Restart=always) و هر کانتینر را همان لحظه‌ای که start می‌شود سخت می‌کند. (در نسخهٔ واقعی، کانتینرهایی که از شبکهٔ هاست استفاده می‌کنند رد می‌شوند، چون قانون هاست از قبل آن‌ها را پوشش می‌دهد.) خود Docker داخل کانتینرها از iptables-nft استفاده می‌کند، پس این قانون کنار قانون‌های NAT خود Docker برای DNS داخلی می‌نشیند و به آن‌ها دست نمی‌زند.

مدرک، نه یک خط status

«rule=present» یک ادعاست. من یک بستهٔ واقعی می‌خواستم. توی یک namespace یک‌بارمصرف با همان قانون، و بعد داخل یک کانتینر تست تازه:

Python
import socket
c = socket.socket(); c.settimeout(3)
c.setsockopt(socket.IPPROTO_IP, socket.IP_OPTIONS, bytes([7, 7, 4, 0, 0, 0, 0, 1]))  # Record Route
c.connect(('127.0.0.1', 47001))

اتصال معمولی وصل شد. اتصال دارای Record Route به timeout خورد و شمارندهٔ قانون ۳ بستهٔ DROPشده نشان داد — خود SYN و دو retransmitش — قبل از اینکه TCP اصلاً آن‌ها را ببیند. DNS داخلی Docker همچنان اسم کانتینرها را resolve می‌کرد و همهٔ سایت‌های پشت این هاست با همان status codeهای قبل جواب دادند.

باگی که فیکس خودم داشت

نسخهٔ اول این سرویس از --format '{{.ID}}' استفاده می‌کرد. در Docker 29 فیلد ID از پیام‌های event حذف شده و حالا {{.Actor.ID}} است. ‏docker events همان لحظه خطا می‌داد، systemd هر پنج ثانیه سرویس را ری‌استارت می‌کرد، و هر ری‌استارت کانتینرهای موجود را دوباره سخت می‌کرد. برای همین بررسی status کاملاً بی‌نقص به نظر می‌رسید. فقط کانتینری که بعد از سرویس start شد مشکل را لو داد: mptcp=1 و بدون قانون.

درسی که مدام دوباره یادش می‌گیرم: مسیری را تست کن که بعداً اجرا می‌شود، نه فقط مسیری که الان اجرا می‌شود.

یک تلهٔ دیگر: changelog اوبونتو

یک راه رایج برای فهمیدن اینکه کرنل یک توزیع اصلاح شده یا نه، grep کردن شمارهٔ CVE در changelog پکیجش است. روی Ubuntu، ‏apt changelog linux-image-$(uname -r) چنج‌لاگ پکیج signed را برمی‌گرداند — چند خط، بدون فهرست CVE — پس این grep هیچ‌وقت چیزی پیدا نمی‌کند، چه کرنل پچ شده باشد چه نه. چنج‌لاگ کامل کرنل روی linux-modules-$(uname -r) است.

چک‌لیست برای یک هاست Docker

  1. هر جا توزیعت کرنل اصلاح‌شده دارد، پچ کن و ریبوت کن. راه‌حل موقت فقط فاصله را پر می‌کند، خودِ فیکس نیست.
  2. روی هاست: SYNهای TCP ‏IPv4 دارای IP options را در raw/prerouting دور بریز و MPTCP را خاموش کن.
  3. در namespace هر کانتینر: همان دو مورد، با سرویسی که کانتینرهای بعدی را هم پوشش بدهد.
  4. با nsenter … ss -lnHM بررسی کن، نه با ss خود هاست. انتظار داشته باش 127.0.0.11 را ببینی.
  5. DROP شدن را با یک بستهٔ واقعی و یک شمارندهٔ بالا رفته ثابت کن.
  6. راه‌حل‌های موقت را فقط وقتی بردار که uname -r کرنل اصلاح‌شده را نشان بدهد.

لینک‌ها